Denetimin de bir adabı, rehberliğin de bir dili vardır!

İl ve ilçe müftülerimiz bizim göz bebeğimizdir. Bulundukları yerde ilmi, irfanı ve din hizmetini temsil eden; toplumun önünde yürüyen, kendilerinden örneklik beklediğimiz kıymetli hocalarımızdır. Âlimlerin peygamberlerin vârisleri olduğu anlayışı, hepimize makam kadar tevazu, yetki kadar sorumluluk yükler.Tam da bu sebeple, mihrap ehli din görevlilerimizle kurulan ilişkinin dili ve kamuoyuna yansıtılma biçimi üzerinde hassasiyetle durulmalıdır.Denetim; hizmetin nasıl yürütüldüğünü görmek, eksikleri tespit etmek ve giderilmesini sağlamaktır.Görevlinin ihtiyaçlarını, çalışma şartlarını ve karşılaştığı güçlükleri anlamak da bunun bir parçasıdır.Rehberlik; yol göstermek, bilgi ve tecrübeyi paylaşmak, çözümü birlikte üretmektir.Hocamızın hangi desteğe ihtiyacı olduğunu sormadan, yalnızca neyin eksik olduğuna bakmak rehberliği eksik bırakır.Teftiş ise belirli bir yetki, usul ve kapsam içinde yürütülen inceleme ve değerlendirmedir.Her ziyaret teftiş değildir; her kontrolün de sosyal medyada bir denetim gösterisine dönüştürülmesi gerekmez.Söz konusu paylaşımda ziyaretin amacı anlatılıyor. Ancak fotoğraflar, görüşmenin tamamını ve taraflar arasında konuşulanları göstermiyor. Dolayısıyla yalnızca bu karelerden hareketle kötü muamele yapıldığına hükmedemeyiz. Bununla birlikte, kurumsal bir paylaşımın oluşturduğu izlenimi sorgulamak da hakkımızdır.Amirin kontrol eden, din görevlisinin ise karşısında bekleyen kişi olarak öne çıktığı kareler; amaç rehberlik olsa bile, meslektaşlık ve dayanışma duygusunu yeterince yansıtmıyor. Kamuoyuna sunulan görüntüde hocamızın emeği, hizmeti ve sözü de görünür olmalıdır.Camiyi ayakta tutan, mihrabı boş bırakmayan, cenazede ve düğünde vatandaşın yanında bulunan din görevlisinin toplum nezdindeki itibarı, kurumumuzun ortak değeridir. Bu itibarı korumak yöneticiliğin asli sorumluluklarındandır.Elbette eksik varsa giderilecek, görev ihmali varsa usulünce ele alınacaktır. Fakat bunun yolu, görevliyi kamuoyu önünde mahcup edebilecek bir sunumdan geçmemelidir. Her denetimin fotoğrafı paylaşılmak zorunda değildir; her fotoğraf da hizmete katkı sağlamaz.Müftülerimizden beklediğimiz; hocamızın yanına oturmaları, derdini dinlemeleri, yaptığı güzel işi takdir etmeleri ve eksiğini giderirken elinden tutmalarıdır. Paylaşımlarda da bu yaklaşımın görünmesini isteriz.Çünkü mihrap ehlinin itibarını gölgeleyen bir yaklaşım, yöneticinin saygınlığını da zedeler. Hocasını toplumun önünde yücelten bir müftü ise kendi makamına da değer katar.Makamın vakarını, meslektaşımızın onurunu koruyarak büyütelim. Denetlerken incitmeyelim; rehberlik ederken gönül kazanalım.